De laatste tijd ben ik zo moe. En vandaag besloot ik daar wat aan te doen. Dat begon al heel goed met mijn moeder die om half 9 's morgens de wasmachine aanzette. Ter informatie: de wasmachine staat op de voorzolder. Ik slaap op de zolder. Dat betekent dat zodra het centrifugeerprogramma begint het voelt alsof honderden kaboutertjes aan m'n bed staan te schudden.
Uitslapen was een voordehandliggende oplossing geweest voor mijn probleem, maar dus geen realistische optie. Maar gelukkig ben ik niet voor één gat te vangen.
Rond 'n uur of half 12 was ik inmiddels al naar de bibliotheek geweest en had ik mijn ToDoList voor dit weekend al netjes klaar liggen. Het is geen heel lange lijst gelukkig en ik zal je verder niet vervelen met wat er op stond. (Ha! Nu word je zeker net nieuwsgierig.) Toen ik na een half uur twijfelen waar te beginnen nog steeds niet écht was begonnen, bedacht ik me opeens dat er iets miste op mn lijstje.
Slapen.
Dat sprak me wel aan. M'n twijfeling over WhatToDo was opeens compleet verdwenen. Toch handig zo'n lijstje.
Dus op zaterdagmiddag lag ik om 1 uur in bed.
Om half 3 moest ik opeens heel nodig plassen.
Na dat gedaan te hebben keek ik weer eens op m'n lijstje WhatToDo. Daar stond niks over naar de wc gaan op, dus helaas kon ik niks doorstrepen. Maar ik wist wat ik moest doen.
Dus deed ik m'n bh en schoenen uit en ging weer in bed liggen.
| 
